Zakopane PL: Świnica, Zawrat en Dolina Gąsienicowa

Tweede dag. Niet echt best geslapen, maar vol frisse moed de dag begonnen. Ik had er zin in. Er was om 7:00 eten voor me klaar gezet en 7:30 stond de taxi netjes voor de deur die me naar Kużnice bracht. Helaas ging de lift naar Kasprowy Wierch pas om 8:00 en moest ik wachten. Ook zijn de kaarten in de ochtend gelimiteerd (naar verluidt belasting gerelateerd?!?), dus nog langer wachten. Weten we voor volgende keer (gaan we 6:00 gewoon lopen). Maar dan met perfect blauwe lucht de gondel in richting Kasprowy Wierch. Geweldig uitzicht over de gehele Dolina Gąsienicowa (oost) en aan de andere kant Dolina Kondratowa, Kopa Kondracka en Giewont (mid west). Espresso met een choco en even zonnen in de ligstoel. Wat een leven… xxx 9:00 op weg richting Świnica. Bij afslag richting Kopa Kondracka en Kasprowy Wierch even lastig. Er liep een klein paadje rechts om de berg heen waar het bordje Świnica naar toe leek te wijzen. Deze moest ik dus niet hebben. Houdt vooral links het pad naar boven aan. Beetje misleidend… 

IMG_20140905_093554

Dan een vrij rustig pad naar Sucha Przełęcz en Przełęcz Liliowe. Respectievelijk kunnen de wat eenvoudigere gele en groene route genomen worden. Het begon warm te worden, maar er stond wel wind. Besloten om even te rusten, op te drogen, en toch maar mijn jas uit te trekken. Net toen ik de route weer wilde vervolgen kwam ik Justyna Kowalczyk (http://justyna-kowalczyk.pl/) tegen. Rennend! Zelf herkende ik haar niet, maar werd door mede-hikers op de hoogte gebracht. Die moet een groot hart als een machine hebben. Zeer indrukwekkend. Bij Świnicka Przełęcz aangekomen leidt er ook een interessante zwarte route via Zielony Staw naar beneden. Volgende keer lijkt dit me leuk, maar nu ging ik voor het goud. Świnica.

IMG_20140905_095024

De helling naar de top is een uitputtingsslag en de ijle lucht ging me parten spelen. Ondanks dat ik af en toe rust hield bleef ik maar hijgen als een molenpaard. Volgende keer dus maar 2 dagen acclimatiseren, en niet 1. Met vele tussenstops tijdens de klim uiteindelijk de eerste ketting bereikt. Ik had me goed voorbereid en had alle karabijnen en haken meegenomen. Ondanks dat 95% van de hikers die het zonder veiligheidsmaatregelen lachend doorstonden zou dit het punt zijn waar ik zonder deze maatregelen per direct rechtsomkeert zou hebben gemaakt.

IMG_20140905_110336

IMG_20140905_112601

Na de eerste ketting-doorgang tussen een spleet in de berg kom je al snel bij het laatste stukje van Świnica. Het werd steeds smaller en steiler wat inhield dat er op dit deel geklommen moest worden. Omdat het laatste stukje omhoog en omlaag dezelfde route is was het wachten op tegemoetkomende hikers de enige optie. Op de top een geweldig uitzicht over zowel Slowaakse zijde als de Poolse zijde. Het weer was nog steeds blauw. Helemaal geweldig. Wel erg druk, en zeker voor iemand die mensen (zeker toeristen) in de bergen probeert te vermijden vond ik het na een broodje en een beetje vocht als snel tijd om te vertrekken. 

IMG_20140905_120124

Op de kaart gekeken en de pas naar Zawrat leek me wel te doen. Zo, dat was even “tegenvallen”. Zo’n avontuur had ik niet verwacht. 100% kettingen en steile afgronden. Wederom was ik blij dat ik de haken mee had. Het was heel wat anders dan hiken, maar als je van pittig klimmen houdt dan is dit stuk een echte aanrader. Het is wel jammer dat Świnica – Zawrat geen eenrichtingsverkeer is want er zitten stukken bij waar je niet kan passeren. Er zit 1 stuk bij waar een afdaling/klim in zit van ongeveer een meter of 50. 20 mensen aan onze kant, 5 aan de onderkant. Dit heeft al met al 1 uur geduurd voordat we langs elkaar waren. Op zich was dit niet erg, want ik zat tussen een studentengroep en die kunnen uit elke situatie veel plezier maken. Zonnetje was ook niet slecht. In Zawrat bekroop het gevoel van de overwinning en was weer een hele ervaring rijker.

IMG_20140905_124413

IMG_20140905_140706

Ik begon al aardig moe te worden en de klok stond ongeveer op 14:00. Uitgerekend zou ik zo’n 4 uur nodig hebben om weer bij Kużnice te komen. Ook zag Kozia Przełęcz via Mały Kozi Wierch er erg stijl uit en waren de klimmers niet ouder dan 30. Met m’n 43 jaar maar bedankt en de blauwe route naar Dolina Gąsienicowa genomen. Bij het begin van de afdaling begonnen de wolken uit het dal op te stijgen. Dit is een erg apart gezicht wanneer de richting langs de berg recht omhoog is. Het leek meer op een geiser dan een wolk. Dit bemoeilijkte de klim naar beneden wel enigszins, maar bij de eerste kettingen voelde ik me al weer op m’n gemak. Deze route is het beste te beschrijven als de route die Frodo in Lord of the Ring moest nemen.

IMG_20140905_142342

De trip is eigenlijk niet te beschrijven. Enige mede-hikers hebben een video gemaakt die het gevoel van de route het beste evenaren. Bij Zmarzły Staw de haken in gepakt en even over de schouder gekeken waar de afgelegde route zou moeten zijn. Op dat moment kon ik het me niet voorstellen, maar er ontstond een grote glimlach om m’n gezicht. Ook herkende ik de gele route aan de andere kant van het bergmeer die ik een paar jaar terug met vriend Kees had bewandeld.

IMG_20140905_154951

Even verder dook het bergmeer Czarny Staw Gąsienicowy op. Geweldig uitzicht. Dit is op zich al een geweldige bestemming en meer en meer toeristen doken op langs de waterkant. Bij Schronisko Murowaniec even een korte drinkstop gehouden. Deze plaats is per fiets goed te bereiken, wat een heleboel tijd scheelt wanneer men alleen de hoge bergen als doel heeft. Toen het zachtjes begon te regenen eigenlijk in een keer de blauwe route gevolgd naar Kużnice. Onder de bomen aan het einde nog even oppassen voor de gladde stenen, en daarna was ik weer veilig beneden. Missie geslaagd!

Met grote dank aan Anetka, Grzegorz, Beata, en Marcin voor het materiaal Tatry: Kuźnice – Przełęcz Między Kopami (1499 m.n.p.m.) – Murowaniec – Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m.n.p.m.) – Zawrat (2158 m.n.p.m.) – Świnica (2301 m.n.p.m.) – Przełęcz Świnicka (2051 m.n.p.m.) – Murowaniec – Boczań – Kuźnice