Zakopane PL: Kasprowy Wierch – Wat zal het worden

Tja, wat zou het worden. Het weer was grimmig en de avond van te voren was het moeilijk te voorspellen wat de rest van de dagen zou worden. Vandaag zou een bewolkte dag worden, en morgen zon. Maar morgen kan weer anders zijn natuurlijk. Czerwony Wierchy of Kasprowy Wierch? Gezamenlijk besloten om vandaag toch Kasprowy Wierch te lopen met het risico dat het weer de volgende dag omslaat.

 

’s Ochtends lekken ontbeten en 9:30 weer op pad als de dag ervoor. Ja, het was not steeds vakantie en we deden het rustig aan. Naar het station gelopen en gekeken of er een busje naar Kuźnice ging. En ja hoor, voor 3 PLN pp waren we dicht bij de berg. Dat is beter dan de 30 PLN van de taxi. En de busjes rijden ongeveer elke 5 minuten. Eerste deel van de missie geslaagd. Daar aangekomen ons klaargemaakt. We zagen de rij voor de ticket office al staan (terwijl de lijn met pre-bought tickets eigenlijk heel klein was). Bij de ingang betaald en gestempeld en we konden op weg. Het was nog een beetje rommelige start, maar nu kon dat nog.
 
 
 
Het eerste deel was vrij makkelijk, maar er waren al iets meer toeristen (met e.g. radio’s aan ?!?). We merkten ook het eerste stuk dat de lucht erg vochtig was en dat dit ons wederom parten speelde. Zwaarder ademen en het was moeilijk om de lichaamstemperatuur te reguleren. Sweater uit, aan, weer uit. Uiteindelijk leek het het beste om de sweater alleen aan te doen totdat we gingen rusten. Dat had tot gevolg dat het erg koud aanvoelde en ik maakte me een beetje zorgen hoe dit zou uitpakken (snotteren, verkouden).
 
 
Bij het “middelstation” hebben we gerust, inderdaad de sweater aangedaan, en een broodje gegeten. Dit was allemaal nog erg goed te doen.
 
 
We wisten dat het tweede deel moeilijker zou zijn en daar hadden we ons mentaal op voorbereid. Tenslotte hadden we deze route al een keer gelopen en diende dan ook als verdere opwarming voor Czerwony Wierchy. Die mentale voorbereiding heeft dan ook zijn vruchten afgeworpen omdat het allemaal sneller en makkelijker ging dan we dachten. Aan de andere kant dachten we ook dat de “vergemakkelijking” van de route met de lucht te maken had. Het tweede deel van de route licht namelijk boven de boomgrens en het was niet meer vochtig. Ondanks dat het bewolkt was konden we de sweaters uitdoen en gewoon in ons T-shirtje verder gaan.
 
 
Het mooiste plekje van de route was het uitzicht over de “kamelen” heuvels (geen officiële benaming overigens). Hier hebben we een hele tijd gezeten omdat we echt van dit uitzicht wilde genieten. De 2 dames die we steeds tegen waren gekomen kwamen we ook hier weer tegen en hebben ons beloond met een hele leuke foto. Hapje, drankje, en natuurlijk de kabanosy (who let the bear out, who…. , who, who….).
 
 
 
Het laatste deel in één keer gelopen. De eerste keer was dit laatste stuk een killer omdat er geen eind aan leek te komen. Nu wisten we het en kwamen zonder desillusie boven. Yeh, we made it!!!
 
Knietjes gespaard en besloten om met de lift naar beneden te gaan. 102 PLN voor Robert en ik!! Apropos: de lift is tot 21:00 open. Beneden hetzelfde busje genomen als in de ochtend. Bij het station aangekomen probeerde ik te informeren naar de verschillende buslijnen. Op het internet is het praktisch onmogelijk om informatie hierover te vinden. Niet in het Engels, niet in het Pools! Maar ook op het station zelf konden ze ons geen duidelijke antwoorden geven. “Het is de volgende daar”, “Nee, je moet bus 5 hebben”, “5? Is helemaal niet waar, het is bus 6”. En zo verder. De 2 nederlanders uit de buurt van Eindhoven klaagden over hetzelfde en zeiden dat ze volgend jaar gewoon weer naar Frankrijk gaan. Gemiste kans. In deze was de missie niet geslaagd…..
 
Terug in ons hotel even gedoucht en opgeknapt. De jongen had honger dus gingen we al snel op pad naar Krupówki. Het doel: betere pierogi zoeken. En inderdaad, die hadden we gevonden bij “Staro Izba”. Vuurtje erbij, bergmuziek op de achtergrond, en een zeer vlotte bediening. Oh, het eten en de prijs waren eigenlijk ook veel beter….
 
Na kapczochy deel 2 weer terug naar het hotel. Tijdens Robert’s Ferdek en Joker ritueel heb ik geprobeerd de volgende dag zo goed mogelijk voor te bereiden. Er waren dit keer erg veel parameters: Proviand, het vervoer, blaren Robert, natte lucht (ademhaling en lichaamstemperatuur), het weer, de tijd, gewicht van de rugzak met de al het klimmateriaal, plan A, B, C, .. Z. Het startsein: 6:30!!